De toneelcriticus, Liefhebber, komt thuis na de zoveelste slechte voorstelling. Zijn besluit staat vast. Hij gaat nooit meer naar het toneel. Hij wil ook nooit meer kritieken schrijven. Geen Ibsen, Brecht en Shakespeare meer. Hij gaat nog liever naar China, Chili, Bali, Mongolië. Hij heeft nog liever kanker, hij is nog liever dood. Maar hij wil nooit meer een voorstelling zien. Zijn kritiek is, dat het toneel niets meer met de werkelijkheid te maken heeft. Overal is drama, behalve op het toneel. In een scheldkanonnade spuwt Liefhebber zijn gal over het hedendaagse toneeltoneel. Het kunsttoneel, dat niets meer te maken heeft met het echte leven. Het stuk is in feite één lange monoloog van Liefhebber. De moeder en de zoon hebben soms tekst van één of twee woorden. De tekst is geschreven zonder hoofdletters, komma's en punten. Het taalgebruik is direct, hedendaags en agressief. Er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van woordspelingen en herhalingen.

Log in to favorite or list