2014 is een sleuteljaar voor Europa. Er zijn Europese parlementsverkiezingen en de posten van commissievoorzitter en president komen vrij. Bovendien: rond de euro kan het niet langer bij hectisch crisismanagement blijven. Er moet vooruitgekeken worden. Wat nu? De steun slinkt. Burgers, financiële markten en de Brusselse onmacht zijn ieder op hun eigen manier meedogenloos. Tegelijkertijd circuleren er blauwdrukken voor een politieke unie. Die combinatie is een recept voor opleving van oude trauma's en controverses. Vroeger werden die gesmoord in de boezem van het integratieproces. Maar die tijden zijn voorbij. De actualiteit dwingt tot zelfonderzoek. Munt, markt, uitbreiding, identiteit en democratie, kan dat wel samen? Lang leek van wel. Sterker, juist daardoor leken welvaart, vertrouwen en hoop mogelijk. Maar hoe goed kennen we onze geschiedenis? Want nu groeit juist het wantrouwen en de onrust die hoort bij een periode van verval. Meer dan ooit gaat het daarbij om de grote vragen. Europese integratie, wat is het en wat zou het moeten zijn? Wat is het ons waard? Dit is hét moment om te zoeken naar antwoorden op die vragen.