Vorig jaar werd Ingmar Heytze (1970) voor het eerst vader. In de vele doorwaakte nachten die volgden dichtte hij in alle eerlijkheid over zijn ervaringen. Met verwondering slaat hij gade wat dit nieuwe leven teweegbrengt. Ze slapen niet, de niet-bestaande mannen "ze wachten op de ochtend en ze staren" in de nacht als dieren, diep begraven onder folders, kolven, formulieren en de koude, blauwe zerk van het heelal. Dit boek voegt een nieuwe dimensie toe aan de rijke poëtische wereld van Ingmar Heytze.