In de nalatenschap van A.O. Jellema werden eenendertig brieven van zijn broer C.O. Jellema teruggevonden. Deze uitgave bevat een selectie van negentien brieven, die getuigen van hun innige band. Beide broers deelden veel. In zijn essay ‘Oefeningen bij een beek’, waarboven de opdracht ‘Voor A.O.J.’, haalt Jellema dierbare herinneringen op aan hun jeugdjaren in Beilen, de grote pastorietuin, de beuk waarin ze als kleine jongens hun initialen sneden, aan de Beilerstroom waar ze visjes vingen en aan de treinrails waarop ze centen legden. Veel van zichzelf herkende hij in zijn broer: de liefde voor het Groninger landschap, de ambivalente gevoelens ten aanzien van hun dominante moeder, hun zwaarmoedigheid, de zelftwijfel, de twijfel aan de waarde van hun werk en de onmacht het leven waarachtig te beleven. Beiden hadden een beschouwende, reflecterende geest. Jellema hechtte bovendien veel waarde aan het kritische oordeel van zijn broer. Niet voor niets schreef hij hem: ‘Je bent mijn beste lezer, denk ik, in tweeërlei opzicht, de aandacht waarmee je ze leest en zoals je ze begrijpt.’