In dit boek schetst Paul Scheffer het levensverhaal van zijn grootvader Herman Wolf, een bekende filosoof in de jaren twintig en dertig. Mede op basis van zijn niet eerder gepubliceerde correspondentie met Thomas Mann en Stefan Zweig wordt een aangrijpend beeld gegeven van een generatie die werd overvallen door de opkomst van Hitler. Het verhaal begint in de zomer van 1899 wanneer de joodse familie Wolf uit Keulen zich meldt bij de vreemdelingenpolitie in Amsterdam. Vader Simon vestigt zich als hoedenmaker aan de Herengracht. Hun enige kind Herman is voorbestemd om hem in de familiezaak op te volgen, maar droomt ondertussen van een leven als schrijver. Wolfs levensmotto zal worden: "Alles doet mee aan de werkelijkheid". Rationalisme en irrationalisme zijn hem even lief. Hij verliest zich in de letteren en de wijsbegeerte, maar de buitenwereld dringt zich steeds meer op.