Vanaf het midden van de negentiende eeuw hielden overheden, ondernemers en gegoede burgers in heel Europa zich bezig met woningbouw. In de grote steden leefde het merendeel van de bevolking onder erbarmelijke omstandigheden, in eenkamerwoningen of krotten. In Amsterdam werd in 1852 de eerste woningbouwvereniging in Nederland gesticht. Hierna ging het snel, veel steden volgden, zo ook Nijmegen. Er waren herenverenigingen die van bovenaf opereerden, en verenigingen die juist op initiatief van de medewerkers ontstonden. Zo'n vereniging was Bouwvereniging De Gemeenschap, op 13 augustus 1920 officieel opgericht door personeel van de Nederlandsche Spoor-en Tramwegen dat in Nijmegen woonde. Architect Jan Dullaart was bij de oprichtingsvergadering aanwezig, en tekende de eerste huizen, in wat in de volksmond de Spoorbuurt ging heten. Zo begon het. En zo duurde het bijna honderd jaar. De Gemeenschap veroverde zich een plek in het Nijmeegse woningcorporatielandschap. Eerst als vereniging, later als stichting. Voor de Tweede Wereldoorlog alleen in Nijmegen-Oost, na de oorlog ook in Dukenburg en veel later in Nijmegen-West en Nijmegen-Noord. Bijna honderd jaar volgde ze de volkshuisvestelijke opgave: het realiseren van goede, betaalbare en karakteristieke woningen.