"De dramatische brand van het Paleis voor Volksvlijt in 1929 beroofde Amsterdam van een van zijn markantste gebouwen. Nog steeds zijn weinig verdwenen gebouwen zo geliefd als dit mythische paleis. Stoutmoedige plannen om het te herbouwen hadden tot nog toe geen resultaat. Maar de brand en de moedwillige sloop van de bijbehorende winkelgalerij ten behoeve van De Nederlandsche Bank zorgden ervoor dat het paleis deel uitmaakt van ons collectieve geheugen. Opgericht als tentoonstellingsgebouw voor de Nederlandse industrie groeide het Paleis voor Volksvlijt uit tot het meest tot de verbeelding sprekende verdwenen gebouw van Nederland. De bouw in 1859 luidde het begin in van een radicale vernieuwing die heel Nederland in zijn greep zou krijgen. In een tijd van wolkenkrabbers van staal en glas is het nauwelijks meer voor te stellen hoe bijzonder het paleis in werkelijkheid was. De Nederlandse industrie sloeg de handen ineen en toonde hoe de toekomst eruit zou kunnen zien. Een toekomst van ijzer en glas. Maar weinig zou blijken te zijn wat het leek".