Johan Temmerman verkent het stervensmoment en het bewustzijn in de dood. "Van het begin herinner ik mij niets. Na het einde zal ik ook niets meer weten. Ik zal van niets naar niets gegaan zijn. Dit is het verhaal van mijn leven. Net als de mensheid van niets naar niets gaat, zo ben ik. En toch heeft de uitsparing van het leven in het grote niets zin gehad. Het leven is niet niets, het is, even." 'De laatste minuut' beschrijft het sterven van een tachtigjarige professor. Hij denkt terug aan de gebeurtenissen die zijn lange bestaan bepaalden en ervaart opnieuw de intensiteit ervan. De dood van de professor werd al enkele maanden voordien aangekondigd, toen hij in zijn bureau antieke teksten bestudeerde in een poging om de essentie van het leven te doorgronden. Het laatste geschrift dat hij inkeek, was de 'Apocalyps van Johannes'. Oog in oog met de naderende dood interpreteert hij deze tekst over het einde van de wereld als een machtige beschrijving van sterven en dood. De roman verhaalt hoe het leven een grootse kringloop van bewustzijn is.