De verhalen van de Utrechtse schrijver C.C.S. Crone werden onder de titel "De schuiftrompet" gebundeld. Ze beslaan nog geen tweehonderd bladzijden, zodat zijn oeuvre nog kleiner is dan dat van Nescio, met wie hij wel wordt vergeleken. De weemoedige verhalen van Crone spelen zich allemaal af in Utrecht, maar het is niet het Utrecht van vandaag met de drukte van Hoog-Catharijne. De Oude Gracht en de Nieuwe Gracht vormen de grenzen van een minutieus beschreven universum. De hemel daarboven wordt overeind gehouden door de magistrale toren van de Dom, die in alle verhalen aanwezig is. Crone gebruikte een bijzondere schrijftechniek: hij tikte zinnen uit die hij hoorde en die hem opvielen. Hij knipte ze uit en groepeerde ze vervolgens tot een verhaal - de tekstverwerker was in zijn tijd nog niet uitgevonden. Waarschijnlijk danken zijn teksten hun surrealistische karakter aan deze manier van schrijven.