Dit is een bundel gedichten over voetbal, verloren wedstrijden, wachten op in het veld mogen komen, een laatste wedstrijd krijgen als afscheidscadeautje, afscheid nemen van anderen, van het publiek, van op het veld staan, van het veld zelf, als er verder niemand meer is - en natuurlijk zijn het ook gedichten over verlies, onomkeerbaarheid, dood, afscheid in alle betekenissen. Zonder dat het een bundel is die verslag doet van een bepaalde wedstrijd of zelfs de lotgevallen van een bepaalde club of speler, neemt hij plaats in de rijke traditie van zo goed schrijven over sport dat het meteen ook gaat over leven (of dood, of tenminste afscheid), zoals in de boeken van Tim Krabbé, Kees 't Hart en Bert Wagendorp. De veelzijdigheid van het oeuvre van Nachoem M. Wijnberg blijft verbazen. Zijn laatste drie bundels bevatten wijdlopende gedichten om na te denken over economie en politiek, mooie en intense gedichten over herinnering en een bundel met gedichten over engelen en slachters die geven en opgeven, meenemen en afnemen. 'Afscheidswedstrijd' bevat gedichten waarin de regelmatige klassieke vorm, in vier doorlopende strofen van vier regels, een grote pathetiek toelaat. Twee series gedichten uit de bundel worden voorgepubliceerd in 'Hard gras'.