"Alle vogels slaan hun vleugels op: 'niet om te willen/vliegen, maar uit pure schrik'. In een tijd waarin steden zinken en buitenwijken branden, kan de dichter niet langer verwonderd aan de zijlijn blijven staan. Gesterkt door een leger van illustere voorgangers en hedendaagse inspiratiebronnen, schrijft Möhlmann zich in 'Ik was een hond' een weg naar een bewoonbare toekomst. Familie, liefde, politiek: alles van waarde weert zich. Waar we precies vandaan komen is aan het oog onttrokken en waar we eindigen is onbekend, maar 'we leven nog, alles wat je denkt, alles wat / je wilt, kunnen we wat mij betreft nu nog worden.' Thomas Möhlmann (1975) de bekroonde en geprezen dichtbundels 'De vloeibare jongen' (2005), 'Kranen open' (2009) en 'Waar we wonen' (2013)."--Back cover.