Het moderne populisme is geen ongelukkig incident of tijdelijke dwaling, maar is een vast bestanddeel geworden van het Europese politieke landschap. Er is een onomkeerbaar proces van mediatisering en personalisering van de Nederlandse politieke cultuur op gang gekomen. Charisma en uitstraling hebben daardoor een nieuwe politieke relevantie gekregen. De media zijn een spilfunctie gaan vervullen in de politieke communicatie, de democratie is steeds meer een glazen huis geworden. Pels vergelijkt het huidige populisme met dat van de jaren dertig en toont aan dat het, mits ontdaan van autoritaire en nationalistische elementen, een belangrijke bijdrage kan leveren aan de vernieuwing van de democratische politiek en tegemoet kan komen aan de duidelijke behoefte aan een meer individualistische democratie. Pels pleit voor bestuurlijke vernieuwing: een vorm van directe democratie ingebouwd in het bestaande vertegenwoordigende stelsel.