Gedurende de Franse tijd hebben circa zestigduizend Hollandse militairen in naam van Napoleon half Europa doorkruist. Ten tijde van het Koninkrijk Holland (1806-1810) deden zij dit als bondgenoten van Frankrijk. Later, tijdens de inlijving bij Frankrijk (1810-1814), maakten de Hollanders integraal deel uit van het Franse leger. Volgens het oude beeld van deze periode hadden de Hollanders weinig in te brengen. Napoleon bepaalde wat wel en niet gebeurde. Recent onderzoek heeft echter aangetoond dat de Hollanders tussen 1806 en 1814 geen makke schapen waren die in alles Frankrijk volgden. Er was wel degelijk verzet en ruimte voor eigen initiatief. Dit boek onderzoekt of deze nieuwe visie ook op het krijgsbedrijf van toepassing is. Hiertoe passeren de belangrijkste reorganisaties en veldtochten van het Hollandse leger tussen 1806 en 1814 de revue. Daarnaast wordt gekeken naar de houding van de Hollandse officieren en soldaten. Hoe keken zij tegen Napoleon aan, waar lag hun loyaliteit en wat motiveerde hen om te vechten onder Franse vlag? (back cover).