Gewoon naar organisaties kijken is nooit goed genoeg geweest voor Hans Doorewaard. Zijn academische loopbaan wordt getekend door een fascinatie voor het andere in organisaties. De verschillende thema's die hij daarbij heeft verkend zijn evenzovele bakens op die zoektocht die leidt van de techniek naar het sociale, van de openlijke naar de verborgen macht, van het eendimensionale naar het integrale management, van de rede naar de emoties, van de mens als object van beheersing naar de nomade, van het doen van onderzoek naar het ontwerpen van onderzoek, van het kwantitatieve naar het kwalitatieve onderzoek. Gelukkig heeft hij de weg uit het postmodernistisch moeras waar verscheidene van die thema's onvermijdelijk mee verbonden zijn steeds weer terug gevonden; hij weet de opgedane inzichten wel in helder en praktisch relevant proza uit te drukken.