De krijgsmacht vervult op de Nederlandse Antillen en Aruba een historische taak. Vanaf de zeventiende eeuw verschenen regelmatig Hollandse oorlogsschepen in de West ter bescherming van de handel en op de eilanden was een garnizoen van de West-Indische Compagnie gelegerd. Na de stichting van het Koninkrijk der Nederlanden in 1815 werden de defensietaken onderkend en een eskader en landmacht militairen naar de West gezonden. De overval van de Venezolaanse avonturier Rafael Simon Urbina op het Waterfort te Curaçao in 1929 betekende een keerpunt in de defensiepolitiek. Vanaf dat jaar verzorgde in hoofdzaak de Koninklijke Marine de Antilliaanse defensie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was steun van de bondgenoten en de landmacht onontbeerlijk om de eilanden te beschermen tegen Duitse U-bootaanvallen, die het gemunt hadden op de raffinaderijen en konvooien van olietransporten. Begin jaren vijftig was de Koninklijke Marine ter zee, te land en in de lucht in de Cariben vertegenwoordigd.