Dit boek beschrijft de Nijmeegse hoogleraar Sebastiaan Roes de boeiende geschiedenis van de zaakwaarnemerij in Nederland. Zaakwaarnemerij werd bedreven door zaakwaarnemers, niet-gestudeerde adviseurs, soms beunhazen, die allerlei werk op notarieel gebied verrichtten. In de periode 1850-1950 deden zij het Nederlandse notariaat grote concurrentie aan. De voortdurende, vaak felle notariële strijd tegen de zaakwaarnemerij kwam na ruim een eeuw tot een ontknoping door de verplichtstelling van de notariële transportakte voor onroerend goed in 1956. Dit boek is de eerste monografie over dit meeslepende, nu bijna vergeten stuk notariaatgeschiedenis, dat door Roes op diepgravende en zeer onderhoudende wijze wordt gepresenteerd.