Stefan Hertmans (1951) is een van de belangrijkste auteurs van het Nederlandse taalgebied. Voor zijn omvangrijke oeuvre, dat meer dan veertig titels beslaat, ontving hij in 2019 de Constantijn Huygens-prijs. In dit boek worden naast zijn poëzie, proza, essays en toneel ook andere aspecten van zijn werk belicht die inzicht geven in de aard en ontwikkeling van zijn schrijverschap. Op die manier wil het Hertmans handboek een inleiding en naslagwerk zijn bij het oeuvre van deze bijzondere schrijver. Lars Bernaerts (1980) doceert Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Gent. Hij publiceert over verhaaltheorie, literair experiment, de hedendaagse roman en het literaire hoorspel. Met Hans Vandevoorde en Bart Vervaeck richtte hij in 2009 het Studiecentrum voor Experimentele Literatuur (sel) op. In 2019 verscheen in de boekenreeks van sel Luisterrijk der letteren. Hoorspel en literatuur in Nederland en Vlaanderen onder redactie van Lars Bernaerts en Siebe Bluijs. Carl De Strycker (1981) is directeur van Poëziecentrum en hoofdredacteur van Poëziekrant. Hij promoveerde op een proefschrift over de invloed van Paul Celan op de Nederlandstalige poëzie (Celan auseinandergeschrieben, 2012). Met Yra van Dijk en Maarten De Pourcq stelde hij Draden in het donker. Intertekstualiteit in theorie en praktijk samen. Samen met Koen Rymenants bezorgde hij Willem Elsschot. Dichter (2017) en met Yves T'Sjoen redigeerde hij Nolens handboek (2018). Met bijdragen van Bart Vervaeck, Renaat Ramon, Maxime Van Steen, Hans Demeyer, Jooris Van Hulle, Johan Reijmerink, Jürgen Pieters, Ruben Vanden Berghe, Yvan De Maesschalck, Patrick Peeters, Jos Muijres, Bart Van den Bossche, Lizet Duyvendak, Matthieu Sergier, Geertjan de Vugt, Bram Lambrecht, Lars Bernaerts, Johanna Bundschuh-van Duikeren, Liesbeth D'Hoker, Jos Borré, Mathijs Sanders, Pieter Verstraeten, Thomas Pierrart, Anne Marie Musschoot, Roel Smeets, Dirk De Geest, Erwin Jans, Alyssa Verhees en Carl De Strycker.