Sinds 1999 noteert Paul Claes dagelijks een gedachte naar aanleiding van persoonlijke belevenissen of van de culturele actualiteit. Hij noemt die notities 'glimpen', omdat ze in een flits de werkelijkheid onthullen. Beter dan lange beschrijvingen en uiteenzettingen tonen ze het leven zoals het is: een opeenvolging van telkens onderbroken ogenblikken. Deze tweets avant-la-lettre werden gepubliceerd in literaire en andere magazines. Verzameld vormen ze een kritische tijdskroniek.