Twee dichters, één thema. Twee stemmen, één klank. Gedichten waarinHans van de Waarsenburg en Willem van Toorn de dood te lijf gaan,voor zich uit schuiven, bevechten, provoceren en proberen te aanvaarden. En waarin ze zich geliefden, vrienden en andere dichters herinneren die hun zijn voorgegaan. Opdat zij voor de duur van de poëzie niet oplossen in het niets.