Keizer Diocletianus (244-311) kwam aan de macht op moment dat het Romeinse Rijk geteisterd werd door interne twisten en oorlogen en het economisch verval had ingezet. De heersers dreigden hun macht te verliezen. Dat liet Diocletianus echter niet zomaar gebeuren. Hij voerde een nieuwe staatsstructuur in, de tetrarchie, waarbij twee Augusti (keizers) en twee Caesares (vice-keizers) aan het hoofd stonden. Ook stelde hij voor veel goederen en diensten een maximumprijs in om het rijk makkelijker bestuurbaar te maken. Maar met de gedeelde macht was de eenheid soms ver te zoeken. Na zijn aftreden in 305 (een unicum) leefde Diocletianus nog jaren aan de zijlijn, in zijn paleis in Split. In deze uitgave wordt de centrale rol van Diocletianus belicht tijdens een breukperiode van het Romeinse Rijk. Wat deed hij als bestuurder en wetgever? Hoe werd hij door de christenen gezien? Welke bouwwerken zijn er nog van zijn hand? Deskundigen van de Radboud Universiteit Nijmegen belichten een intrigerende Romeinse keizer.