"Ooit was 'spijkertjeswee' het woord voor het leed dat de eenzame fietser trof die met een lekke band langs de weg stond. Ooit gaf een man zijn vrouw 'speldengeld' om haar tijd met nuttige handwerken door te brengen. Ooit werd het land goeddeels bevolkt door 'Bijbeldochters' en 'hofjesjuffrouwen' en deden 'hemeldragonders' en 'hallelujazusjes' hun best om speelmeiden en nachtloopsters van de aanritseling van het kwade af te brengen. Ooit gaven het 'daghitje' en de 'kostjongen' zich over aan vurige 'sluikmin' tussen de schuifdeuren, en ooit was het niet eens ongewoon dat uit zo'n 'alkoofliefde' een 'speelkind' werd geboren. Het 'Verdwijnwoordenboek' beschrijft mooie, lelijke, gekke en met nostalgie omgeven woorden en uitdrukkingen die soms eeuwenlang gangbaar zijn geweest, maar die in de twintigste eeuw (en soms al eerder) definitief uit ons taalgebruik zijn verdwenen. Niet alleen de betekenis wordt uitgelegd, maar ook wordt getoond (aan de hand van literaire citaten) hoe de woorden vroeger werden gebruikt."--Cover