"Konstantynopol, stolica cesarstwa bizantynskiego - wazne centrum kulturalne, religijne i gospodarcze poznoantycznego i sredniowiecznego swiata, a do tego miasto szczegolnej urody - od dawna znajduje sie w obrebie zainteresowan lodzkiego srodowiska bizantynistycznego. Ich najbardziej wymiernym efektem sa, jak dotad, trzy ksiazki: Historie konstantynopolitanskie Haliny Evert-Kappesowej (Warszawa 1964), Konstantynopol - Nowy Rzym. Miasto i ludzie w okresie wczesnobizantynskim, pod redakcja Miroslawa J. Leszki i Teresy Wolinskiej (Warszawa 2011) oraz Z badan nad wczesnobizantynskim Konstantynopolem, w redakcji Miroslawa J. Leszki, Kirila Marinowa i Andrzeja Kompy (Lodz 2011, wydana w "Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica" 87). Prezentowana praca stanowi pewnego rodzaju dopelnienie dwoch ostatnich publikacji, bedacych efektem projektu badawczego Konstantynopol - Nowy Rzym i jego mieszkancy (IV - pocz. VII w.), realizowanego w latach 2007-2010 przez Katedre Historii Bizancjum Uniwersytetu Lodzkiego. Jej autorzy skupili swoja uwage na stosunku konstantynopolitanczykow do siebie samych, ich postawach w obliczu zagrozen, jak rowniez dzialalnosci poza granicami prawa. Wzmiankowane kwestie z rzadka i pobieznie podejmowane sa w literaturze naukowej, z tego tez wzgledu praca stanowi wazny i oryginalny przyczynek do wzbogacenia naszej wiedzy o mieszkancach bizantynskiej stolicy w okresie od IV do poczatkow VII wieku."--