In 't Etymologisch Dictionairke vaan 't Mestreechs kan men van een paar duizend Maastrichtse woorden opzoeken waar ze vandaan komen, wanneer ze voor het eerst zijn aangetroffen en hoe de betekenis zich in de loop der tijd ontwikkeld heeft. U wist misschien al dat 'sjevraoje' (rillingen) waarschijnlijk van het Franse 'chaud + froid' is afgeleid. Maar nu kunt u ook vinden dat het Maastrichtse 'strabender' (kwajongen) ook uit het Frans is afgeleid van 'destorbance'. En dat 'teleur' (bord) van het Duitse 'Teller' komt. En 'zedeleer' (zitmeubel) vaan het Duitse 'Sedel'. Dit zijn allemaal voorbeelden van zogenaamde 'leenwoorden' die uit een andere taal zijn overgenomen. Daarnaast kent het Maastrichts natuurlijk ook 'erfwoorden' die van oudsher zijn overgeleverd.