Suiker was voor Dordrecht eeuwenlang niet alleen belangrijk als 'nieuw' voedingsmiddel, maar vooral vanwege de plaatselijke handel en nijverheid. Het begon in 1621 met de oprichting van een eigen Dordtse kamer van de West-Indische Compagnie, als onderdeel van de 'Kamer op de Maze', waarin ook Rotterdam en Delft deelnamen. Het kantoor van de Dordtse kamer werd gevestigd in het 'West-Indisch Huis' op de kop van de Wijnstraat. Op de plek van dit huis en de twee panden daarnaast, werd in 1735 door een suikerraffinadeur het nog bestaande imposante woonhuis gebouwd. Boven de deur werd als versiering een houten 'suikerbrood' aangebracht, omwikkeld in het traditionele blauwe papier. Nog steeds staat dit gebouw bekend als het 'West- Indisch Huis'. Het herinnert aan de periode waarin Dordtenaren uitzwierven naar Brazilië en Suriname om daar (suiker)plantages te stichten. De eerste suikerraffinaderij in Dordrecht werd opgericht in 1686 en de laatste werd opgeheven in 1870. In de 18de eeuw waren er in Dordrecht zestien suikerraffinaderijen in bedrijf.